Nymfa

Anno ' 78. Over groupies gesproken. Nymfa heette ze. Een lekker stuk en sowieso de prooi van menig muzikant en ander broodnodig ontladingsritueel.

In die tijd werden fundamenten ontwikkeld in wat eens The Stolling Rones zou worden. Wilde meiden en muzikanten. Optreden in kelders, kraakpanden en vleeshallen. Ongecompliceerd rammen, zuipen, blowen en paddo's slikken. Ik haal de paddo's nog wel eens op, wanneer ik in de supermarkt champignons koop en de caissière vaag sta aan te staren. Dat is dan éénnegenennegentig mevrouw.... eeehh sorry meneer.

Vroeg in de ochtend vlogen we terug. Snelle bromfietsen op lekke voorbanden. De hele stad lag er inmiddels wakker van, toen een sirene ons inhaalde. Stoppen... halt... gebaarde een agent met vuurrood hoofd. STOPPEN... STOPPEN... LAZER OP, schreeuwde ik. Snel reden de agenten weg.

We namen nooit de moeite ons weer aan te kleden na een bijeenkomst. Zonder kleding met z'n allen op één wiel naar het volgende feest. De muzikantenwoning. Mijn huis had iets weg van een sprookje. De muren waren beplakt met grote stickervellen van rood en goud. Overal hing kerstverlichting. De vloerbedekking lag in de tuin van de buren. De keuken leek op de badkamer en de huur werd betaald met bierkratten die zich kruiend bij de voordeur verzamelden.

Gaar zaten we stoned voor het open raam naar de ochtendspits te luisteren. Uren konden we dat vol houden. Prachtig. Op het moment dat we gelukzalig een luistertoppunt bereikten, ging de zoemer. Tenminste dat dachten we. Er werd meestal op de deur geslagen omdat we de bel verkocht hadden.

Na dansen op deurgebonk, stond ik in de gang. Wie is daar... riep ik, alsof er niemand thuis was. Energiebedrijf, mevrouw.. ehhh sorry meneer... Fuck, ook dat nog... Momentje, ik ben er niet. Ik keek door het verklikkertje en zag Nymfa in energiepak me stuurs aankijken. Grappig... dacht ik nog en zwaaide de voordeur open. De muur met kratten viel om terwijl ik haar gebaarde verder te komen. Aan de overkant zag ik zebra's raar naar me glimlachen.

Goede morgen mevrouw... ehhh sorry meneer... ik ben van het energiebedrijf en ik kom afsluiten i.v.m. nog openstaande nota's. Betoverend keek ik haar aan. Ze was klein, had lang krullend haar en vuurrode lippen. Uhh... stamelde ik stoned... rekening.. ja.. leuk.. uhhh.. ik bedoel.. ja, tuurlijk.... kom binnen. Onder luid krijsend flesjesverzet trapte ik de deur dicht en gebaarde naar mijn zitkamer. De band zat daar inmiddels te flippen op het einde der tijden.

RON JEREMY!!!, schreeuwde ik de zooi wakker. De hele band stond direct rechtop in de houding. He... wa.. wat R.. R RON J..J.. JEREMY. De bassist rende naar de gordijnen en sloot ze hermetisch. Onze gitarist stoof de kamer rond en bracht in een mum van tijd alle verlichting op orde. De drummer had in een fractie vijf glazen en een fles Vantule Champ op tafel staan.... Nog niet helemaal uit onze vorige trip zaten we al weer in een avondsituatie.

Hoe laat is het... stamelde iemand op zijn schoen kauwend.. ja.. jaa ... uuhhh ja... hoe laat is het... riepen de andere bandleden in koor. Half negen heren.... in de ochtend... zei Nymfa. Haar stem was gezakt en ik zag dat we indruk om haar maakte. Uhhh, u bent toch van het energiebedrijf.... uhhh, wilt u een kopje koffie... vroeg onze gitarist terwijl hij de Ventule van haar kurk bevrijdde. En daar had je dus Nymfa. Je verwacht het gewoon niet. Out of the blue trok ze haar pakje uit, draaide vreemd met haar ogen en spande haar onderliggend feestpakje. Ze nam de Champ en maakte deze in één teug soldaat.

Uitdagend stond ze voor ons. Lekker bandje... slurp... ik was er ook gisteravond in de Muggebalhal met 10.000 man. We zaten er inmiddels bij als beschimmeld brood. Voorzichtig stak ik mijn vinger op. Ja... ja... hijgde Nymfa nu hees van opwinding... Bevestigend keken we elkaar aan.

Jullie zijn eeeerug lekker... De band is... ik ga... jullie.....ummmmm... wacht even.... En weg was Nymfa. We zaten al weer een poosje over het nut van konijnen in judopak te kletsen toen ze plotseling weer voor ons stond. Ze had een feestneus op. We doen een spelletje... zei ze. Ik ga boven op de tafel staan en jullie gaan er omheen zitten op de grond...

Het werd een week waarin het muzikantenleven koning was. Nymfa, zowaar een groupie die in de passie van haar droom... de onze in stapte. Soms zie ik haar in een mannenblad. Ze kijkt me aan en fluistert... wie ben jij...

pat